ให้ความรัก ของฉัน อยู่ตรงนี้

..ยามที่เธอ ไม่มีใคร ยังมีฉัน

..คนที่รัก ภักดี ทุกคืนวัน

..ตราบที่ ชีวิตฉัน ยังหายใจ

...จะเก็บดาว ดวงน้อย มาร้อยไว้

...เป็นมาลัย ของความรัก จากใจฉัน

...จับหิ่งห้อย ตัวน้อย ใต้เงาจันทร์

...เป็นของขวัญ จากฉัน ให้กับเธอ

..ให้ฉันอยู่ ตรงนี้ เถอะที่รัก

..ได้แอบมอง คนรัก อยู่ห่า งๆ

..อย่าได้ไล่ ฉันนี้ ไปไกลทาง

..ขอแค่ได้ มองห่าง  ก็ยังดี

อย่าเอาฉันไปทดแทนใคร
เพราะฉันไม่ใช่ ใคร..ใคร...ทั้งนั้น
ฉันก็ยังเป็นฉัน..แบบฉัน..ในทุกๆวัน
ใครจะมองไม่เห็นความสำคัญ..ก็ช่างปะไร

ต่อไปนี้จึงไม่ต้องรวมฉันไว้ในชีวิตเธออีก
ไม่ใช่นางเอกแต่จะหลีกทางให้สักหน
คำว่า”เรา”ที่เคยใช้ด้วยกัน”เราสองคน”
ให้มันจบเถอะจบลง…
…ฉันคนนี้จะไปเอง

/..................................................../

คืนนี้ฉันนั่งอยู่คนเดียวตรงกระจกหน้าต่าง

มองผู้คนที่เดินผ่านอย่างอ้างว้างและเปลี่ยวเหงา

นั่งคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาของสองเรา

เรื่องเก่าๆที่ทำให้เรายิ้มได้ตลอดเวลา

แล้วตอนนี้หล่ะเธอทำอะไรหล่ะคนดี

คิดถึงสิ่งที่มีร่วมกันอยู่บ้างใหม

คิดถึงวันดีๆที่เรามีด้วยกันใช่หรือไม่

แต่ถึงเธอจะไม่คิดถึงจะไม่คำนึงไม่เป็นไร

แต่อยากให้เธอจำไว้ว่าฉันไม่เคยลืมมันไปแม้วันเดียว