วันนี้ฉันน้อยใจแกมาก ๆ เพราะอะไรลองอ่านดูแล้วกัน

           แกหน่ะเป็นแบบนี้ทุกทีเวลาที่อยู่ร้านแว่น ชอบว่าเราเทำตัวหมางเมินกับฉัน ฉันเบื่อว่ะ กลัวใครจะว่าอะไรแกว่ะในเมื่อเรายืนยันว่าเราเป็นเพื่อนกัน ยังงัยเราก็เป็นได้แค่เพื่อน ฉันเข้าจัย แกไม่ต้องกลัวหรอกว่าฉันจะคิดอะไรกับแกมากกว่านั้น (ถึงแม้ฉันจะหลอกตัวเองก็ตาม) แกรู้ไหมฉันพยายามบอกตัวเองเสมอว่าเราเป็นได้แค่เพียงเพื่อนกันเท่านั้น และเราจะเป็นเพื่อนกันแบบนี้ (ย้ำว่าเพื่อนแบบนี้ ตามความเข้าใจของแกและฉัน) ตลอดไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอร้องนะโว๊ย ขอให้ฉันได้มีแฟนใหม่ก่อนแกฉนจะได้ไม่เสียใจหากแกมีคนอื่นก่อนฉันคงทำใจไม่ได้แน่ ๆ เลยว่ะ

     คืนนี้ เป็นคืนแรกที่ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นห่วงแกมาก ๆ มากกว่าครั้งไหน ๆ ที่เคยเป็น ฉันรู้ว่าแกเฮิร์ทมากเรื่องแฟนแกแต่แกไม่น่าไปกินเหล้าคนเดียวเลยนะ แกรู้ไหมฉันโทรหาแกกี่รอบแกไม่รับ msg หาแกกี่รอบแกเงียบไม่ตอบกลับทำให้ฉันยิ่งห่วง

              ตอนแรกที่แกโทรมาบอกว่ากลับถึงห้องแล้วกำลังกินเหล้าอยู่ที่ห้องฉันกก็หายห่วงแต่พอสักพักแกโทรบอกว่าแกจะไปสภาดินฉันไม่อยากให้แกไปเลยเพราะฉันรู้ว่าแค่นี้แกก็เมาจะตายอยู่แล้ว แต่ก็เถอะถ้านั่งแท๊กซี่ไปคงไม่เป็นไรห่วงแต่กลัวแกเมาหลับจนกลับบ้านไม่ถูกที่ไหนได้ฉันมารู้ความจริงว่าแกขับรถฉันไป โอ๊ว! พระเจ้าอีบ้าแกอยากตายรึไงฟ่ะ ฉันไม่ได้ห่วงรถอย่างที่แกคิดหรอกนะ แต่ฉันเป็นห่วงแกกลัวว่าแกจะเป็นอะไรไปแล้วถ้าฉันขาดเพื่อนอย่างแกไปฉันจะอยู่ยังไงว่ะ ยิ่งตอนเที่ยงคืนที่แกบอกว่าแกเมามาก แกไม่ไหวแล้วฉันก็นึกภาพออกเลยแต่ไม่คิดนะว่าแกจะเก่งขนาดขับรถกลับบ้านได้โดยปลอดภัย ฉันนอนไม่หลับเพราะว่าเป็นห่วงแก แกรู้อะไรบ้างไหม ฉันนอนแต่มือฉันถือโทรศัพท์ไว้ตลอด จนจะหลับฉันเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงเพราะฉันคิดว่าแกจะโทรมาแต่แกก็เงียบไปเลยปกติเวลาที่แกเมามาก ๆ แกเคยโทรหาฉันนี่แต่วันนี้ทำไมแกถึงเปลี่ยนไปว่ะ