ตอนเช้าฉันตื่นก็พยายามโทรหาแกตลอดแต่ไม่มีใครรับสายทั้ง ๆ ที่ฉันไม่เคยทำกับใครแบบนี้มาก่อน ถ้าเป็นคนอื่นฉันโทร 2 ครั้งเค้าไม่รับฉันก็ไม่โทรอีก แต่เพราะแกเป็นเพื่อนที่ฉันรักมากที่สุดในตอนนี้ ประกอบกับความที่เป็นห่วงแกมาก ๆ ฉันถึงได้พยายาม

                        ฉันขอโทษนะที่เป็นห่วงแกมากขนาดนี้ เพราะฉันรู้ไงว่าเวลาที่แกเมามาก ๆ แกจะไม่เอาอะไรเลยชนิดที่ว่านั่งหลับข้างถนนแกยังเคยมาแล้ว ดีนะที่วันนั้นยังมีฉันแต่วันนี้ที่แกเมาเนี่ยแกไม่มีใครเลยนะแกรู้ตัวบ้างไหมว่าแกทำให้เพื่อนแกคนนี้เป็นห่วงแกแค่ไหน ถ้าฉันอยู่ใกล้ ๆ นะฉันไปหาแกแล้วแต่นี่ฉันไปดูแลแกไม่ได้เพราะฉันอยู่ไกล

                        ฉันวุ่นวายกับชีวิตแกมากไปรึเปล่าที่ฉันคอยเป็นห่วงแกโทรหาแกถ้าหากแกคิดว่าความห่วงใยของฉันมันน่ารำคาญมากนักฉันก็ต้องขอโทษด้วยนะฉันไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นนอกจากรักและเป็นห่วงแกเท่านั้นจริง ๆ

                        ที่จริงวันนี้ฉันตั้งใจจะกลับกรุงเทพนะ อยากกลับไปหาแกไปดูว่าแกเป็นยังไงบ้าง อยากอยู่ข้าง ๆ แกเวลาที่แกเฮิร์ทเหมือนตอนที่แกเคยอยู่กับฉันตอนที่ฉันไม่มีใคร ไปกินเหล้าด้วยกันปรับทุกข์กันเหมือนเคยแต่คำพูดของแกทำให้ฉันเลิกล้มความตั้งใจนั้นซะเพราะแกพูดว่า "จะกลับกรุงเทพก็กลับมาที่ห้องเมย์สิเกี่ยวอะไรกับกอล์ฟล่ะ" เท่านี้ก็ทำให้ฉันเปลี่ยนความคิดได้แล้วล่ะ ขอบใจมากนะเพื่อนที่ช่วยเตือนสติว่าฉันกับแกไม่ได้มีอะไรผูกพันธ์กัน

                        วันนี้แกไม่โทรหาฉันเลยทั้ง ๆ ที่ฉัน msg บอแกว่าให้โทรกลับด้วยเพราะฉันเป็นห่วงแกไม่โทรเลยมีแต่ฉันคนเดียวที่บ้าโทรหาแก เราพูดคุยกันไม่ดีเท่าที่ควรแกพูดกับฉันไม่ว่าแต่พอฉันพูดไม่ดีกับแกบ้างแกกลับมาบอกว่าให้ฉันพูดกับแกดี ๆ ทำไมแกไม่คิดบ้างว่าฉันก็อยากฟังคำพูดดี ๆ จากแกบ้างเหมือนกัน