วันนี้กลับกรุงเทพดีใจมาก ๆ ที่ได้กลับมาซะที ขึ้นรถตอนบ่าย2 มาถึงกรุงเทพ 3 ทุ่ม โทรหากอล์ฟตลอดนะก็บอกว่าจะกลับวันนี้แต่เค้าบอกว่าไม่ไปรับนะให้นั่งรถมาเองเพราะเค้าขี้เกียจขับรถ ก็ไม่เป็นไรนะเข้าใจว่ามันไกลคิดว่าคงเหนื่อย และเราก็เป็นแค่เพื่อนไม่ใช่คนสำคัญอะไรมากมายกับเค้า กอล์ฟบอกว่าวันนี้มาหาเพื่อนที่หน้ารามเราก็ลงรถที่หน้ารามเพราะต้องเอากุญแจห้องที่กอล์ฟ ดีใจนะที่ได้เจอหน้าแต่ต้องเซ็งเมื่อรู้ว่า มิ้นโทรมาและกอล์ฟก็จะกลับไปหามิ้นที่ห้อง รู้งี้ไม่กลับมาก็ดี แอบน้อยใจนะแต่กอล์ฟก็ไม่ได้สนใจ กอล์ฟขับรถมาส่งที่หน้าตึกแต่ไม่ขึ้นมาส่งที่ห้องเข้าใจว่ารีบไปหามิ้น พอเปิดประตูเข้าห้องได้ก็ร้องไห้เลยนะเพราะเราอุตส่าห์แคร์และกลับมาหาแต่มาเจอสถานการณ์แบบนี้ แย่มาก ๆ โทรหากอล์ฟบอกกอล์ฟว่าถ้าไปหามิ้นเสร็จแล้วให้กลับมาหาเมย์ได้ไหม อย่าให้มิ้นมาด้วยเลยเพราะเราอยากอยู่กับกอล์ฟ  กอล์ฟก็บอกจะพยายาม แล้วบอกเราให้ไม่ต้องโทรหาเดี๋ยวจะโทรมาเอง

             โทรหาหน่อยชวนไปกินเหล้าเพราะเซ็ง ไม่อยากอยู่คนเดียว 5 ทุ่มไปถึงให้ปอหาโต๊ะให้เพราะคนเยอะมากแทบไม่มีโต๊ะนั่งเลย สั่งเหล้ามานั่งกินไปแบบเครียด ๆ เซ็ง ๆ อยากร้องไห้ด้วย คุยกับหน่อยปรับทุกข์กับมันดันโดนมันด่าอีก อีเพื่อนบ้า ไม่เข้าใจกรูเลย รอโทรศัพท์กอล์ฟนานมากจนทำให้คิดว่าเค้าคงไม่มาแล้วล่ะ

              ประมาณตี 1 กว่า ๆ มั้งกอล์ฟโทรมาบอกว่าจะเข้ามา ดีใจมาก ๆ สักพักเค้าก็เค้ามาพร้อมเพื่อน 2 คนแบบนี้ค่อยอารมณ์ดีหน่อย ร้านเลิกไปต่อกันที่ 83 นั่งคุยกันจนเกือบเช้าไปส่งหน่อย ส่งเพื่อนกอล์ฟ แล้วกลับมานอนที่ห้องเรา